Praktijkvoorbeeld

De school waar ik werk is een multiculturele school. Daar heb ik bewust voor gekozen omdat ik in Rwanda geboren ben en op mijn negende jaar met mijn ouders naar Nederland gevlucht ben. Ik weet wat het is om je in een ander land staande te moeten houden en om je aan te passen. Deze ervaring is een voordeel in het werken met kinderen uit allerlei andere culturen. Dat merk ik aan de gesprekken die ik met de ouders van deze kinderen heb. Omdat ik ook ‘een kleurtje’ heb, is de drempel om open te zijn bij mij lager dan bij mijn collega’s.

Ik merk dat veel kinderen moeite hebben met de Nederlandse taal, omdat ze thuis en ook op school nog veel in hun moedertaal spreken. Daarnaast hebben wij binnen onze school ook te maken met getraumatiseerde kinderen en getraumatiseerde ouders. Dat is naar mijn idee de oorsprong van gedragsproblemen bij bepaalde kinderen. De buitenwereld ziet deze kinderen als asociaal, maar ik weet wat het met je doet als je ouders zo getraumatiseerd zijn dat ze niet in staat zijn je op te voeden. Ze zijn te veel met zichzelf bezig en met hun eigen pijn.

In mijn klas zitten kinderen die zich niet goed kunnen aanpassen. De communicatie met deze kinderen is zeer moeizaam. Ze vormen een groepje, hebben een grote mond en gebruiken voortdurend grof taalgebruik. De communicatie is defensief. Het lijkt wel alsof ze met woorden willen vechten en niet alleen met woorden trouwens. Daarmee beïnvloeden ze de groepssituatie negatief. Ik zie en ik voel dat sommige kinderen zich niet veilig voelen. We hebben al allerlei sociale vaardigheidsprogramma’s gedaan, maar het blijft moeizaam.

Ik moet deze kinderen vele malen per dag aanspreken op hun manier van spreken en hun gedrag. Het liefst zou ik dat op een andere manier doen, maar eerlijk gezegd weet ik niet hoe.

Herken je dit?
Misschien herken je deze situatie niet in je eigen klas, maar herken je dit verhaal wel van een collega-leerkracht. De manier van communiceren met elkaar, daar draait alles om. Als je kijkt naar je omgeving, of je kijkt naar het journaal of je leest de krant, dan merk je al dat wij mensen behoorlijk veel moeite hebben om op een zuivere manier met elkaar te communiceren.
Zuiver, helder en zonder vooroordelen met elkaar in verbinding staan, maakt dat wij ons altijd met elkaar verbonden kunnen voelen mét onze menselijke verschillen. En dat is iets wat wij opnieuw moeten leren en wat dagelijks bewuste aandacht nodig heeft binnen de opvoeding en binnen het onderwijs.

Terug naar Praktijvoorbeelden